بنافت

آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب

 

زیستگاه آویشن (اورشمک) در بنافت

گیاه آویشن در مناطق مختلف بنافت از جمله بندبن ، کوههای مشرف به بنافت (زرجو، سه گسپنک، سرلد، گوگلی، کیجا قلعه، نرو خرو ) به وفور یافت می شود.

خواص آویشن

  • اگر آویشن را در یک لیتر آب دم کرده و روزانه از آن میل شود دارای خواص زیر است:

مقوی اعضای بدن و معده ، ضد نفخ معده، ضد تشنجج، رفع تشویش و اضطراب و صرع، درمان سرفه، بیماری کلیه، ضد قارچ، تقویت گردش خون، رفع عفونت های ریوی، سوء هاضمه، دل درد و ...

  • با استنشاق پودر آویشن می توان خونریزهای بینی را متوقف کرد.
  • دم کرده آویشن به همراه عسل درمان مناسبی برای رفع کرمک و افزایش حس بینایی است.
  • جوشانده غلیظ آویشن ماده ای موثر برای رفع ریزش موی سر و تقویت پیاز مو است.

عوارض آویشن

 مصرف بیش از حد آویشن می تواند باعث اسهال، استفراغ، وجود آلبومین در ادرار، سرگیجه، ضعف قلب و ایجاد صدای وز وز در گوش شود.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ خرداد ۹۴ ، ۱۴:۴۱
دوستعلی علیخانی

اماکن زیارتی بنافت (امامزاده سید عسکری)

امامزاده سید عسکری در دهستان بنافت و در نزدیکی روستای ولیک بن، در کنار رودخانه تلار واقع شده است . فاصله امامزاده با جاده اصلی یک کیلومتر می باشد .

امکانات رفاهی امامزاده :

·          مسافرخانه

·          لوله کشی آب شرب

·          سرویس بهداشتی

·          محوطه سازی زیبا ، همراه با درختان سر به فلک کشیده

 

 

 

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ خرداد ۹۴ ، ۱۴:۱۹
دوستعلی علیخانی

کاربرد رزین

این وسیله بیشتر در نزد نوجوانان و جوانان دهستان بنافت طرفدار داشت که از آن جهت شکار پرندگان از جمله گنجشک، تیکا، اویا، کبوتر صحرایی و همچنین جهت نشانه گیری که در واقع نوعی سرگرمی و بازی بود مورد استفاده قرار می گرفت. به عنوان مثال یک قوطی خالی یا یک قطعه چوب را به عنوان هدف در نظر می گرفتند و به طرف آن تیراندازی می کردند. شخصی که بیشترین تیر را به هدف می زد به عنوان برنده محسوب می شد. در حال حاضر نوجوانان و جوانان دهستان بنافت از این وسیله به ندرت استفاده می کنند.

اجزای تشکیل دهنده رزین

    یک قطعه چوب به شکل Yیا V به ضخامت یک الی دو سانتیمتر و به طول ده الی دوازده سانتیمتر

    دو قطعه کش به طول بیست الی بیست و پنج سانتیمتر و عرض دو سانتیمتر

    یک قطعه چرم نازک به طول ده سانتیمتر و عرض سه سانتیمتر

    مقداری کش پهن و نازک جهت بستن اجزای رزین به هم

روش ساخت رزین

دو کش بیست الی بیست وپنج سانتی را به وسیله ی کش به دوشاخه (رزین چو) محکم ببندید. سپس با چاقو دو طرف چرم را سوراخ کنید و کش های بیست الی بیست و پنج سانتی را از داخل آن رد کنید و بوسیله دو تکه کش نازک آنها را به چرم محکم ببندید.

روش استفاده از رزین

تیر رزین معمولا از سنگ های گرد به قطر یک الی دو سانتیمتر انتخاب می شود. سنگ را در قسمت چرمی رزین قرار دهید. با یک دست چوب رزین و با انگشت شست و اشاره دست دیگر قسمت چرمی رزین را بگیرید و تا آنجایی که قدرت دارید آن را بکشید. بعد دستی که چرم را نگه داشتید رها کنید تا تیر به سمت هدفی که نشانه گرفتید برخورد نماید.


 بنده مطمئنم که اهالی دهستان بنافت خاطرات شیرینی از شکار یا بازی با رزین دارند که برای دیگران شنیدنی خواهد بود. لطفا در بخش نظرات خاطرات شیرین خودتان را بازگو نمایید.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ خرداد ۹۴ ، ۲۰:۵۶
دوستعلی علیخانی

ونوشه چینی

یک از راههای کسب درآمد اهالی دهستان بنافت در دهه های گذشته فروش بنفشه بود. معمولا این کار از نیمه دوم اسفند شروع و در نیمه اول فروردین خاتمه می یافت. این کار بیشتر توسط خانم ها صورت می پذیرفت. پس از اینکه بنفشه ها را از بیشه زارها می چیدند آن را خشک می کردند. مقداری را  جهت مصرف سالانه کنار می گذاشتند و بقیه را به خوابار فروشی های داخل محل می فروختند و در قبال آن از مغازه دار کالا یا پول دریافت می کردند. اسامی تعدادی از مغازه داران قدیمی دهستان بنافت که از مردم بنفشه می خریدند را خدمت شما معرفی می کنم.

روستای دادوکلا : مرحوم بخشعلی طالبی،مرحوم مهرعلی بکروی، مرحوم عشقعلی باقری، مرحوم علی قاسمی

روستای ولیکچال : مرحوم حاجی شعبان یوسفی

روستای سودکلا: مرحوم حاجی لطف اله طیبی، مرحوم مشهدی محمد طیبی

روستای سنگده : مرحوم ... پیروی،مرحوم ... پاکدامن، عیسی موسوی،

روستای پاجی : مرحوم حاجی حسین محمدی، پیرجان خلیلی

روستای جورجاده: حاجی مرتضی جعفری

روستای وزملا: مرحوم رمضان شعبانی

روستای میانا: مرحوم میرزا عباسعلی اسپهبدی، محمد ولی رحمانی

روستای ولیک بن: مرحوم سید عیسی نصیری ،عزت نوری 

چنانچه نام و نام خانوادگی شخصی را اشتباه نوشته ام لطفا در بخش نظرات اطلاعات صحیح را مرقوم فرمایید .

خواص بنفشه:

تمام قسمتهاى گیاه بنفشه مخصوصا ریشه آن داراى ویولین است، طبق آخرین تجربه هاى علمى که روى گیاه بنفشه بعمل آورده اند معلوم شده است بنفشه داراى موسیلاژ، آسیدسالیسیلیک، ماده رنگى، معلوم، قند ایرون، آسیدمالیک و ویولین مى باشد.

بنفشه اگر تازه باشد شکم را استراحت مى دهد، صفرا را کم مى کند، سینه را پاک کرده و آنژین را درمان مى کند.

بنفشه جهت درمان برونشیت، سیاه سرفه، گریپ، میگرن، زکام، و یا اختلالات کلیه مورد استفاده قرار می گیرد.

امام علی (ع) فرمودند: حرارت تب را بوسیله بنفشه و آب خنک از بین ببرید.

پیروان مکتب بقراط حکیم، بنفشه را براى سردرد، آفتاب زدگى و بیماریهای عفونى همراه با تب و لرز تجویزمى کردند.

جهت درمان برونشیت، جوشانده گل بنفشه خشک را با عسل، شیرین کنید و هر روز سه تا پنج بار و هر بار یک فنجان از آنرا بنوشید.

بنفشه براى درمان انواع آنژین، برفک، خون ریزى لثه و امراض پوستى، به کار مى رود.

براى درمان برفک و آنژین 30 تا 50 گرم گل بنفشه خشک را در یک لیتر آب بجوشانید و بعد از 15 دقیقه آن را غرغره کنید.

با 50 گرم  جوشانده  گل بنفشه خشک  روزى دو بار دهان را شستشو دهید تحریکات لثه ها را متوقف مى کند و آنها را محکم مى سازد و در نتیجه دچار خونریزى لثه نمی شوید.


بورم ویشه بَچینم مِن وَنوشه

وِره بَرسم و هاکنم تونه

گوجوجوک ره بَهیرم پو هاکنم

چپ چپا فرش هاکنم یار خِنه


چنانچه شما یا بزرگترهای شما خاطراتی از ونوشه چینی یا فروش بنفشه به مغازه داران قدیمی دارید لطفا در بخش نظرات عنوان کنید.




۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ خرداد ۹۴ ، ۲۰:۳۷
دوستعلی علیخانی

شعبان نادری رجه متولد سال1350 شمسی، ساکن پل سفید،  شهرستان سوادکوه، دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ادبیات فارسی و دبیرادبیات مدارس شهرستان سوادکوه هستند. شعرهای وی در کاست های استاد ابواحسن خوشرو و محمود شریفی و دیگر خوانندگان مازندرانی مورد استفاده قرار گرفته است.

   استاد شعبان نادری در همایش های پاسداشت دهستان بنافت حضور گرم و صمیمی داشته اند و باخواندن اشعار محلی اهالی دهستان بنافت را همیشه سر ذوق آورده اند.

 شعر مله‌ی استاد نادری پیام‌های زیادی دارد. ایشان مسائل متعددی را در این شعر مطرح کرده‌اند که متاسفانه در  جامعه‌ی کنونی هر روز با آن روبرو هستیم و با آن‌ها دست و پنجه نرم می کنیم و چشمان خود را خواسته یا ناخواسته بر روی این واقعیات بسته‌ایم و ریشه به تیشه یکدیگر می زنیم.

هئیی ئه ریشه رِ هره کشمبی                 بیستا بیستا داز و دره کَشمبی

راضی به حق خودمان نیستیم و فقط خودمان را می‌بینیم. در اطراف ما عده ای بدون شام سر بر بالین می‌گذارند و عده ای دیگر آرزوی پوشیدن یک دست لباس نو را دارند.

درنه وچونی وِشنا خِسّنه                   بی‌بالش، بی سرین، بی‌لا خِسّنه

اگر بخواهیم بیت بیت شعر مله را از زوایای مختلف مورد بررسی قرار دهیم به قول معروف، «مثنوی هفتاد من کاغذ شود» و در این مجال نمی گنجد. پس قضاوت و تفسیر شعر مله را بر عهده‌ی خودتان می گذارم انشاالله که به خودمان بیاییم و جور دیگری به دنیا و اطرافیانمان نگاه کنیم.  

مَله

مه مله بلندِ حِصار نداشته                                                                           

هیچ کسی پاپِلی جا کار نداشته                                                                      

اِماجه هر روز دل دَکِش نکردنه                                                      

گل رِ لو نیتنه نَخِش نکردنه                                                               

هئیِ گپِ جا ایمون داشتمی                                                                  

 اِفتاب رِ شه سرپیش مهمون داشتمی                                

هیچ کس رَفِق رِ دکلاب ندائه                                                           

رفیقِ دسِّ به طناب ندائه

دیگه شه دل رِ سنگِ چین هاکردمی                                        

 اِفتاب رِ دلِ جا بریم هاکردمی                                               

دیگه دل رِ بندِ کلی بهیته                                                                           

  لمبیک دَکِته تن رِ دی بهیته                                                              

اسا حیاط به حیاط سیم بزوئه                                                           

 بلوک جا شیشه بریم بزوئه             

امه یاد بورده اتّا ریشه بیمی                                                              

همه اتّا او په‌ی وچه بیمی                                                                 

ته یاد بورده پیته کَلوش رِ کردی                                                        

 یا که اون لَش بزه روپوش رِ کردی                                             

کَسِر دومبی فقیرِ وَر هنیشیم                                                                         

 یا پیت کته لمه‌ی سر هنیشیم                                                          

نِلِمبی تن فقیرِ تن رِ بنده                                                                           

پیرن، چارویدارِ پیرَن رِ بنده                                                                 

تش هایته موزی دار رِ او نزمبی                                                    

شه دس رِ مشک و عطرِ رو نزمبی                                               

اینتی بیمی که برار رِ نشمبی                                                          

در سوزنه افرا‌ دار رِ نشمبی                                                        

انه روزی اِفتاب رِ راه ندِمبی                                                                         

تیر بخرده شوکا رِ جا ندمبی                                                              

شو دکته آدم رِ سو ندِمبی                                                         

اتا «روح پاپلی» رِ او ندِمبی                                                            

ملیجه‌ی دسِّ نون رِ گیرمبی                                                             

تیکای ملک و سامون رِ گیرمبی                                            

انده مزّیر که خو کوتن بهینه                                                            

یک شو لوتکی وطن بهینه                                                                 

عُمِر بورده عاشِقِ گل نهیمی                                                               

عاشِقِ خوندِشِ بلبل نهیمی                                                       

اتا عمرِ دل به اندون هدامی                                                                 

 دل رِ دسی دسی زندون هدامی                                                      

ندامی دل رِ کوتر کوه بوره                                                              

 ماه چارده شوی پادو بوره                                                  

گِلِ ونوشه‌ی گِر رِ نِشامی                                                        

عشقِ امیر و گوهر رِ نِشامی                                                             

دیگه مه مله بالِ ماس دنیه                                                                       

 اتّا آدِمِ رُک و راس دنیه                                                                    

هئیی ئه ریشه رِ هره کشمبی                                                                        

بیستا بیستا داز و دره کَشمبی                                                                 

اتّا دارا صدتا فقیر درنّه                                                                            

صد تا به نونِ شو اسیر درنه                                                               

درنه وچونی وِشنا خِسّنه                                                                  

بی‌بالش، بی سرین، بی‌لا خِسّنه                                                             

ندائه مال که فخر و فیس هاکِنی                                                         

جمع هاکِنی و دس رِ میس هاکنی                                                 

مال هدائه اَتی رِ تیم هِشِندی                                                        

  اَتی رِ سفره‌ی یتیم هِشِندی                                                                     

دَس هدائه فقیرِ دس رِ بیری                                                                       

تا مظلوم حقوق رِ پس بهیری                                                             

زنده اون نیه تَشِ سو بکوشه                                                            

گِل رِ لو بیره، بک و بو بکوشه                                                        

چه وِنه کوتر رِ کپّل بَزِنیم؟                                                                                    

 هئی رِ تهمتِ باطل بزنیم                                                                     

چه وِنه چلچلا رِ هیش هاکِنیم؟                                                 

 پاپِلی بمو در رِ پیش هاکنیم                                                      

بِلیم شوکا زلالِ او بخره                                                                        

بوره ممرز کشه تو بخره

  بِلیم تیکا خِر و خشی هاکنه                                                                       

هرجا خوانه شه کوچ کَشی هاکنه                                             

بلیم بلبل شه سه سِرنا بزنه                                                                        

 بوره ویشه به ویشه پا بَزِنه                                                                   

تا دَرِمبی او رِ تیلِن نکنیم                                                                        

 بدی به سبزه و هِمن نکنیم                                                                     

سر آخِر یک وجه کفن ورمبی                                                        

اتّا میس خاک، سرین بِن وَرِمبی                                               

امه جا اتّا اسم و نوم موندنه                                                                          

اتّا مزار بی‌نشون موندنه


با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ خرداد ۹۴ ، ۰۹:۱۹
دوستعلی علیخانی

عرض سلام و احترام خدمت تمامی بنافتی های بزرگوار

در دل نوشته ام سعی کرده ام گوشه ای از فعالیت های اهالی دهستان بنافت، که بسیاری از آنها به خاطرات پیوسته اند را یادآوری کنم و نامی از افرادی که از این جهان رخت بر بستند و همچنین اماکنی از یازده روستای دهستان بنافت(دادوکلا، سودکلا، ولیکچال، ولیک بن، وزملا، درزیکلا، سنگده، میانا، پاجی، جورجاده، جیجات ) را در آن بگنجانم . برای اینکه حق مطلب را ادا کرده باشم اشعار را به صورت فینگلیش برایتان نوشتم و معانی بعضی از کلمات و  اصطلاحات بکار برده شده در اشعار را در بخش توضیحات به زبان فارسی برای نسل جدید معنی کرده ام.


مه دل تنگ بهیته جان بنافت وه

me del tang bahite jane benaft ve

کیجا قله ، زرجوی کوه ارات وه

kija ghale zarjoye kuh erat ve

مه دل تنگ بهیته فنر سو وه

me del tang bahite fenere sou ve

شوپه گر کلی چش مشت خو وه

shoupe gere kalli chesh mashte khou ve

مه دل تنگ بهیته ورف و دشو وه

varf o deshou ve  me del tang bahite

لگن تله و شو اِ تیکا سو وه

lagen tale o shou e tika sou ve

مه دل تنگ بهیته عاروس برون وه

Me del tang bahiteh aroos barun ve

علممد سرنا ، انار زنون وه

Al mamede serna enar zanoon ve

مه دل تنگ بهیته عاروس داما وه

me del tang bahite aroos dama ve

چاربیدار و کوره چی اِ چارپا وه

charbidar o korechi e charpa ve

مه دل تنگ بهیته سی رم دو وه

me del tang bahite sireme dou ve

حاج حبیب تلار سر ،کشک بو وه

Haj habibe telar sar kashke bou ve

مه دل تنگ بهیته درویش علی وه

me del tang bahite darvishali ve

بیس شیش بازار،کشتی اِ نادعلی وه

Bis shis bazar keshti e nadali ve

مه دل تنگ بهیته اسیو کلوا وه

me del tang bahite asu kelva ve

پلردن اودنگ دونه حلوا وه

pelerdene oudang doune helva ve

مه دل تنگ بهیته مرسی کتری وه

me del tang bahite mersi ketri ve

دش لته اِ قهوه چی یسفعلی وه

dashlate e ghahvechi e yosfali ve

مه دل تنگ بهیته کچه کترا وه

me del tang bahite kache ketra ve

نجارون لیلم هستنه بصدا وه

nejjaroun lilem hastne besta ve

مه دل تنگ بهیته کلک ، چوخا وه

me del tang bahite kelek choukha ve

سید اصغر بدوته قوا وه

seied asghere badoute gheva ve

مه دل تنگ بهیته ونگ تلا وه

me del tang bahite vange tela ve

حاجی صفدر چفت سر، ماست پلا وه

haji safdere chaft sar mast pela ve

مه دل تنگ بهیته اشک او وه

me del tang bahite asheke ou ve

سی تلاره غلملی ، گالش گو وه

si telare ghelmali galesh gou ve

مه دل تنگ بهیته کر و کسو وه

me del tang bahite kar o kasou ve

مرتضی اِ گندم جاره درو وه

Morteza e gandem jare derou ve

مه دل تنگ بهیته بینج نشا وه

me del tang bahite binje nesha ve

مندلی بور و بمون کوپا وه

mandali bour ou bamoune koupa ve

 

 توضیحات

بنافت : نام دهستانی در بخش دودانگه ساری *** کیجا قله : نام قله ای در دهستان بنافت

زرجو : نام مرتعی در دهستان بنافت *** ارات : نام شهری قدیمی در نزدیکی روستاهای پاجی و میانا

فنر : فانوس *** شوپه گر : کسی که در شب از مزارع گندم و جو مراقبت می کند 

خو : خواب *** ورف : برف *** دشو : نام غذایی که از خرمالو تهیه می شود  

لگن : تشت بزرگ *** شو : شب *** تیکا : نام پرنده ای است 

تیکا سو : شکار پرنده ی تیکا در شب بوسیله چراغ قوه

علممد : مرحوم علی محمد طالبی دادوکلایی که مهارت خاصی در نواختن سرنا داشته اند

انار زنون : در گذشته وقتی عروس نزدیک منزل داماد می رسید داماد اناری را به سوی عروس پرتاب می کرد که به انار زنون معروف بود

 عاروس داما : نام چشمه و غاری در قسمت شمالی روستای دادوکلا 

چابیدار : کسانی که در جنگل با اسب و قاطر الوار و تراورس حمل می کنند 

کوره چی : کسانی که از چوب های جنگلی زغال درست می کردند

 سی رم : نام جنگلی در نزدیکی روستای ولیک چال که در دهه های گذشته گالش ها آنجا را تعلیف می کردند

 دو : دوغ *** حاج حبیب : مرحوم حاجی حبیب قربانی ولیک چالی که در جنگل سی رم به شغل شریف گالشی مشول بودند

تلار سر : خانه چوبی گالش ها که کاملا از چوب درست می شد

درویش علی : نام امامزاده ای در روستای سودکلا(در دهه های گذشته در بیست و ششم فردین ماه تبری در کنار

امامزاده درویش علی بازارچه محلی برپا می شد و در حاشیه بازار اقدام به برپایی کشتی محلی می کردند)   

نادعلی : نام یکی از پهلوانان کشتی محلی ساکن روستای دادوکلا *** اسیو : آسیاب

 کلوا : نانی که آن را داخل خاکستر چوب می پختند 

پلردن : نام رودخانه ای بین روستاهای سودکلا و ولیک بن که آسیاب ها و دنگ های آبی در حاشیه آن قرار داشت

 اودنگ : جایی که شلتوک را به برنج تبدیل می کردند

 دونه حلوا : حلوایی که با آرد برنج درست می شود *** مرسی : مسی

 دش لته : نام مکانی در نزدیکی روستای وزملا

یسفعلی : مرحوم یوسفعلی شعبانی وزملایی که در دش لته قهوه خانه داشت

 کچه : قاشق چوبی *** کترا : ملاقه چوبی *** لیلم : نام قبرستانی در روستای درزیکلا

 بصدا : بی صدا *** کلک : تن پوشی که با پشم بره بافته می شد

 چوخا : تن پوشی که با پشم گوسفند درست می شد

سید اصغر : مرحوم سید علی اصغر کاظمی سنگدهی که در دهستان بنافت به شغل خیاطی به

صورت سیار مشغول بودند *** بدوته : دوخت *** قوا : کت *** ونگ : بانگ ، صدا

 حاجی صفدر : مرحوم حاجی صفدر غلامی که در روستای میانا به شغل شریف دامداری (چوپانی ) مشغول بودند

اشک : نام رودخانه ای در پاجی و میانا *** او : آب *** سی تلار : نام ملکی در روستای پاجی

 غلملی : مرحوم حاج غلامعلی قلی نژاد که در ملک سی تلار به شغل شریف گالشی مشغول بودند

 گالش : کسی که به پرورش گاو در جنگل و مراتع مشغول بود *** گو : گاو

 کر و کسو : به دسته ای از گندم یا جو می گویند *** مرتضی : حاجی مرتضی جعفری جورجاده ای  

 بینج : شالی *** مندلی و بمون : مرحومین محمدعلی و بمان از روستای جی جات

بور : رنگ طلایی ، به کسی که موی سرش طلایی باشد می گویند

کوپا : روی هم قرار دادن دسته های شالی یا گندم روی زمین یا نفار چوبی که به صورت برج درست می کردند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۴ خرداد ۹۴ ، ۰۹:۰۰
دوستعلی علیخانی

 چیستان مخفف چیست آن و معانی آن عبارتند از : پرسیدنی ، سربسته و مشکل ، کلام پیچیده که درک معنی آن محتاج تفکر و تامل باشد ، سوال از چیزی با دادن نشانی های آن به طرز و شکلی که جواب دادن به آن مشکل باشد.

چیستان معمولا در مجالس و محافل دوستانه و شب نشینی ها بیشتر مورد استفاده قرار می گرفت و به نوعی یک سرگرمی فکری به شمار می رفت. اهالی دهستان بنافت معمولا در شب های طولانی فصل زمستان از همدیگر سوالاتی را با مطلع این تا چه چیه (این چیست) می پرسیدند. اگر شخص جواب دهنده جواب سوال را بلد نبود شخص سوال کننده از ایشان پاداش می خواست و می گفت.  ده هاده .یعنی یک ناحیه یا ده را به من بده. شخص جواب دهنده می گفت. فلان ناحیه یا روستا مال شما. شخص سوال کننده جواب چیستان را می گفت و امتیاز می گرفت. سپس شخص برنده چیستان دوم را مطرح می کرد. اگر طرف مقابل جواب را درست می گفت سوال (چیستان) را ایشان مطرح می کرد.

چند نمونه از چیستان های اصیل دهستان بنافت را جهت استحضار، خدمت علاقمندان به فولکلور مازندرانی تقدیم می کنم تا بتوانم اندکی از روح تشنه شما عزیزان را سیراب کرده باشم.

 

     1- این تا چه چیه ،اسب کره کاک بی دم ،  نا جو خرنه نا گندم ، بار ورنه پیش مردم

      2- این تا چه چیه ،بالا شونه بار دارنه ،  پایین انه کار دارنه

3- این تا چه چیه ،سن من سنون من نرم و نازک وچون من

4- این تا چه چیه ، ازه وقت بلا ای آرنه ،  ازه وقت پلا ای آرنه

5- این تا چه چیه ، شو کنیز و روز خانم

6- این تا چه چیه ، سه تا برار همدیگر ره سال دوازده ماه اشنه

7- این تا چه چیه ، پنج تا برار همدیگر ره دم دنه

8- این تا چه چیه ، ونه جمه  بی درزه

9- این تا چه چیه ، سه تا دیکون دوش به دوش اولی پوست فروش ، دومی آرد فروش ، سومی دیک فروش

10- این تا چه چیه ، بالا شونه هالنگ با لنگ ، پایین انه ببر و پلنگ

          جواب چیستان

ردیف

مازندرانی

فارسی

1

دونه پاج

سینی چوبی

2

کچه

قاشق چوبی

3

تشی

جوجه تیغی

4

زوون

زبان

5

لادواج

رختخواب

6

دیزندون

سه پایه

7

جورب سخ

سیخ های جوراب بافی

8

مرغنه

تخم مرغ

9

پستونه

سنجد

10

اودنگ

دنگ – آلت شالی کوبی


 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۳ خرداد ۹۴ ، ۰۸:۲۳
دوستعلی علیخانی

تاریخچه دودانگه

دودانگه یکی از بخش های کوهستانی شهرستان ساری به شمار می رود. مردم این دیار قبل از اسلام دارای مذهب زردشت (زرتشت) بوده اند. با گسترش اسلام در ایران اهالی دودانگه اسلام تسنن ( بنی امیه و بنی عباس) را نپذیرفتند. در سال 250 ه. ق مردم این منطقه با سادات علوی که به علت فشار عاملین خلیفه وارد منطقه شده بودند آشنا شدند و به مذهب تشیع روی آورده اند.

دودانگه در سال 1316 ه.ش رسما بخش شد. دودانگه از سال 1316 الی 1360 دارای 5 دهستان ( فریم ، بندرج ، بنافت ، پشتکوه ، نرم آب دوسر ) با 115 پارچه آبادی بوده است. با توجه به اینکه تعداد زیادی از روستاهای منطقه دودانگه به استان سمنان ، بخش کلیجان رستاق ساری و منطقه چهاردانگه ملحق شده است در حال حاضر دارای دو دهستان به نام های فریم با 48 روستا و دهستان بنافت با 11 روستا می باشد.

بخش دودانگه از دو طریق به مرکز استان مازندران، شهر ساری راه دارد که هر دو مسیر آسفالت می باشد:

مسیر سلیمان تنگه 60 کیلومتر.

مسیر سوادکوه 90 کیلومتر.

وجه تسمیه دودانگه

این منطقه زمانی تحت والی استرآباد بود تا اینکه میر عمادالدین عمادی با کمک فخرالدین بولایی ( بولا نام یکی از شهرهای تاریخی دودانگه است که در حال حاضر هیچ اثری از آن وجود ندارد ) قیامی علیه والی استرآباد ترتیب داد و فرمانروایی هزار جریب را شخصا به عهده گرفت. ایشان یک همسر از روستای چاشم و یک همسر از روستای وری اختیار کرده بودند. از همسر چاشمی دو پسر و از همسر وری چهار پسر داشت. ایشان در اواخر عمرش دو دانگ هزار جریب که شامل پنج دهستان بوده و در قسمت غربی قرار داشت بین دو پسر چاشمی و چهار دانگ هزار جریب را که در قسمت شرق قرار داشت بین چهار پسر وری تقسیم کرد . بدین صورت منطقه هزار جریب به دودانگه و چهاردانگه مشهور شده است .

جفرافیای منطقه دودانگه

بخش دودانگه ساری منطقه ای به وسعت تقریبی 570 کیلومتر مربع است که از شمال به بخش کلیجان رستاق ساری ، از شرق به بخش چهاردانگه ساری ، از غرب به شهرستان سوادکوه و از جنوب به رشته کوه های البرز و استان سمنان محدود می شود .

مرکز بخش دودانگه روستای محمد آباد (فریم شهر ) است که در 65 کیلومتری شهر ساری واقع شده است.

از روستاهای مهم این منطقه می توان به سنگده ، دادوکلا و سودکلا، پاجی و میانا ، شلدره ، رسکت ، تلاوک ، علی آباد ، ورمز آباد ، کرسب و مسکوپا ، شلیمک و پاشاکلا ، مرگاب علیا و روستای تاریخی قارنسرا اشاره کرد.

اماکن دیدنی دودانگه

ü        برج تاریخی رسکت

ü        سد سلیمان تنگه

ü        چشمه گرگین آباد خوش نشان

ü        قله ی اچو

ü        رودخانه شیرین رود خرم آباد و دینه سر

ü        رودخانه اشک پاجی و میانا

ü        رودخانه تلار (کسلیان)

ü        چشمه عروس و داماد (عاروس داما)

ü        آبشار بولا

ü        سد خاکی مجی ؟ ؟ ؟!!!

ü        آبندان جعفرکلا

ü        ارتفاعات کیجا قلعه ، نرو و خرو ، گوگلی

ü        مراتع بندبن و زرجو

ü        چشمه تلارسربند سنگده

ü        امامزادهای متعدد

ü        غار عاروس داما دادوکلا

ü        آبشار خزه ای عاروس داما دادوکلا

ü        شالیزارهای جگله فریم

ü        جنگل های انبوه و سرسبز با میوه های جنگلی خوشمزه

ü        چشمه آبخونی تلارم

ü        چشمه اوپخشون واودره

ü        چشمه دوالم رسکت علیا

ü        و ..

با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۳ خرداد ۹۴ ، ۰۸:۱۳
دوستعلی علیخانی

یکی از غذاهای اهالی دهستان بنافت آرشه است که از شیر گوسفند یا بز تهیه می شود.این غذا معمولا در وعده غذایی صبحانه و عصرانه مورد استفاده قرار می گیرد.

چوپانان بنافتی دام هایشان را در فصل تابستان به مراتع سرسبز و پر از گلهای معطر و مملو ازگیاهان دارویی گلرد ، زرجو ، بندبن و اوپرت می برند. چون احشام از این گیاهان می خورند بنابراین آرشه ای که از شیر گوسفندان در این مراتع بدست می آید به مراتب خوشمزه تر از آرشه پایین دست می باشد.

طرز تهیه آرشه

ابتدا شیر را روی اجاق قرار می دهند وقتی شیر ولرم شد. آن را از روی اجاق برداشته و مقدار مایع پنیر به آن اضافه می کنند وقتی شیر تبدیل به پنیر شد آن را داخل پارچه نازکی ریخته تا مقداری از آب پنیر کشیده شود. سپس پنیر را بوسیله دست ، روان و شل می کنند طوری که شبیه شیر شود. بعد ان را داخل دیگ ریخته و روی اجاق با شعله ملایم قرار می دهند. و به وسیله ملاقه چوبی ( کترا ) آن را به صورت مداوم به مدت سه ساعت به هم می زنند تا دیگ ته نگیرد وقتی به اندازه کافی سفت شد به داخل ان مقداری آرد گندم (به ازای  هر 10 کیلو شیر 1 کیلو آرد گندم ) و روغن ( اگر سر شیر باشد بهتر است ) اضافه می کنند سپس آن را آنقدر هم می زنند تا روغن روی آرشه نمایان شود یا به عبارتی روغن بالا بیاید.

عده ای مقداری زرد چوبه در انتهای کار به ارشه اضافه می کنند تا رنگ آن زرد شود.

به روغن روی آرشه وارغون می گویند که مصرف دارویی دارد. معمولا این روغن را روی موضع دردهای روماتیسمی می مالند.

در گذشته آرشه را داخل مشک ( خیک ) می ریختند. اما در حال حاضر آن را داخل دبه می ریزند.چنانچه در مکان خنکی نگهداری شود تا یک سال ماندگاری دارد. 

بندبن مرتع دامداران بنافت

گلرد مرتع دامداران روستای دادوکلا

اوپرت مرتع دامداران روستاهای پاجی و میانا 

زرجو مرتع دامداران روستای سنگده

 

 

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ خرداد ۹۴ ، ۱۵:۵۲
دوستعلی علیخانی

رودخانه اشک، پاجمیانا، بنافت، دودانگه، شهرستان ساری

روز دهم خرداد هزار و سیصد و نود چهار به اتفاق دوستی به رودخانه اشک رفتیم. مقدار آب این رودخانه نسبت به سال های گذشته خیلی کم، اما مناظر بسیار زیبا و جذاب بود. گرمای آن روز برای منطقه ییلاقی پاجی و میانا غیر متعارف بود. خلاصه هوا گرم و آب هم ما را به سویش فرا خواند و در زیر آبشار سنگ نو آبی بر بدن زدیم و به قول دوستم یک مثقال بهیمی.   



با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ خرداد ۹۴ ، ۰۷:۱۴
دوستعلی علیخانی
روستای دادوکلا از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری و یکی از یازده روستای دهستان بنافت به شمار می رود. از شمال به فریم ، جنوب به روستاهای سنگده و درزیکلا ، شرق به روستای ولیک چال و از غرب به روستای سودکلا محدود می شود.

روستای دادوکلا از دو طریق به مرکز استان مازندران ، شهر ساری راه دارد که هر دو مسیر آسفالت می باشد:

مسیر سلیمان تنگه 80 کلیومتر.

مسیر سوادکوه 95 کلیومتر.

چگونگی نام گذاری روستای دادوکلا

1- دادوکلا از دو بخش ساخته شده است. بخش اول دادو که در اصل داتو بود. داتو در زبان اوستایی یعنی انصاف ، داد که در این نام حرف صامت  « ت » به « د » تغییر یافت. بخش دوم « کلا » به معنی آبادی می باشد. بنابراین دادوکلا آبادی یا روستای اجرای عدالت در سطح منطقه بود یا به عبارتی جای اداره یا دیوان حکومتی بود که مردم برای حل مشکلات قضایی به آنجا مراجعه می کردند.

2- در بعضی از منابع تاریخی از« دادو » به عنوان نام تیره یا قومی یاد شده است و «کلا » به معنی آبادی در دشت و قلعه در کوه معنی شده است. بنابراین دادوکلا یعنی آبادی قوم یا تیره ی دادو.

3- براساس تقسیمات کشوری از این روستا به نام دادوکلا یاد می شود ولی در نزد عامه مردم در گذشته و حال حاضر از این روستا به نام دادکلا یاد می شود. « داد » در لغت یعنی عدل ، انصاف و قسط ( مقابل ستم ، ظلم و جور ) « کلا » یعنی آبادی. بنابراین دادوکلا یعنی آبادی یا روستای اجرای عدالت.

جاذبه های دیدنی و گردشگری روستای دادوکلا

1-چشمه ، غار و آبشار عروس و داماد که در قسمت شمالی دادوکلا واقع شده است ( توضیحات تکمیلی را در پستی جداگانه خدمتتان ارائه خواهم داد )

2- آب های معدنی : الف) آب معدنی قلقل چشمه   ب) آب معدنی اخکلا  ج) آب معدنی پیت سره

3- تپه ماهورهای سرسبز و دیدنی که دور تا دور روستا را فرا گرفته اند از جمله این تپه ها می توان به موارد زیر اشاره کرد. تپه امام علی ، افرابن ، چارتپه ، گت هشته ، شال کلی ، گرسکتی ، ون ون ، لوپه ، گورسالم ، کله ( شاه سره) ، کل پشت و .....

4- جنگل های زیبا با درختانی سر به فلک کشیده و کهنسال که عبارتند از: راش (مرس ) ، افرا ، گردو (اغوز) ، ممرز ، ولیک ، ازگیل (گندس ) ، آلوچه ( هلی ) ، توسکا ، موزی ، انجیلی ، گلابی وحشی ( تلکا ) ، آزاد (ازدار) ، شمشماد (شار) ، خرمالو (خروندی ) ، کاج و ......

5- چشم انداز چکل (کوه) که در قسمت جنوبی روستا واقع شده است. ( قبلا در پستی جداگانه در مورد چکل توضیحات لازم را داده ام) 

6- گیاهان دارویی : روستای دادوکلا رویشگاه گیاهان دارویی متعددی است که عبارتند از: خاکشیر ،پرسیاوشان ، بنفشه ، پامچال ، گزنه ، گل گاو زبان ، اناریجه ، توپا ، قارچ ، پیازچه وحشی ( الزی ) ، گلپر ، زولنگ ، بارهنگ ، آقطی ، سرخس و ...

7- سوغاتی روستای دادوکلا : انواع ترشی ( ازگیل ، آلوچه ، ولیک ) ، انواع میوه های جنگلی ( ازگیل ، ولیک ، تلکا ، سیب ترش ، تمشک ، موزی گله ، توت فرنگی وحشی ، خرمالو) ، انواع گیاهان دارویی خشک شده ، قارچ خوراکی ، انواع مواد لبنی ( ماست ، شیر ، کشک ، دوغ ، کره حیوانی ، سرشیر و...) ، مرغ و تخم مرغ محلی و انواع نان.

با نظرات خود ما را همراهی کنید.


با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۸ خرداد ۹۴ ، ۱۲:۰۰
دوستعلی علیخانی
بعد از ظهر روز پنج‌شنبه ۹۴/۲/۲۴ به اتفاق اعضای گروه کوهنوردی کوهستان از شهر ساری به قصد صعود به قله‌ی شاهدژ واقع در بخش چهاردانگه شهرستان ساری حرکتمان را آغاز نمودیم. وقتی به دو راهی تاکام رسیدیم وارد جاده‌ی چهاردانگه شدیم. بعد از طی مسافتی از کنار شهر کیاسر عبور کردیم و به روستای جمال‌الدین‌کلا پا نهادیم.

روستای جمال‌الدین‌کلا در دل دره‌ای عمیق و در کنار رودخانه‌ای با آب بسیار زلال و گوارا واقع شده است. این روستا دارای امامزاده‌های متعددی می‌باشد که در گوشه و کنار روستا واقع شده‌اند. یکی از ویژگی‌های مهم این ده، خانه‌های قدیمی و کاه گلی با درب و پنجره‌های قدیمی و با ستون‌هایی از چوب است. مهم‌تر از همه اینکه اطراف اکثر خانه‌ها دیوار نیست و اهالی محل از حیاط همدیگر جهت رفت و آمد استفاده می‌کنند.

بعد از گشت و گذار در جمال‌الدین‌کلا وارد روستای لنگر شدیم. به واسطه‌ی ویلا سازی‌های زیاد این روستا بافت سنتی خود را از دست داده است. شب را در منزل آقای کوثری از دوستان با مرام لنگری گذراندیم.

صبح روز جمعه ساعت هفت از مسیر جنگلی با درختانی تنومند و سر به آسمان سائیده به سمت قله‌ی شاهدژ حرکت کردیم. صدای خش خش برگ‌های چند لایه و شکستن شاخه‌های خشکیده‌ی زیر پایمان آهنگ خاصی را ایجاد می‌نمود و به اعضای گروه احساس بسیار خوبی می‌بخشید.

بعد از مسیر جنگلی از کنار غار قاسم‌لی عبور نمودیم و وارد دنیای جدیدی به نام مرتع ولمت شدیم. دشت ولمت پوشیده از انواع و اقسام گیاهان با رنگ‌های الوان و معطر، چشمه‌سارهای دل انگیز و تعدادی کلبه بود. کلبه‌هایی که هنوز پذیرای دامداران نشده بودند اما بی‌صبرانه انتظار یار را می‌کشیدند.

بعد از صرف صبحانه به سمت قله‌ی زیبای شاهدژ رهسپار شدیم. وقتی بر فراز قله رسیدیم با گروه های زیادی از کوهنوردان و عاشقان کوهستان مواجه شدیم. شاهدژ همگی را در آغوش گرفته بود و رسم مهمان‌نوازی را خوب به جا آورده بود. بعد از سلام و احوالپرسی و گپ و گفت با دیگر کوهنوردان محو تماشای مناظر اطراف شاهدژ ازجمله آبگیرهای سادوا و قارق‌چال روستای بالاده، قلل چهارنو، قله‌ی دارکوه، قله‌ی نرو خرو، دشت زیبای ولمت و کلبه‌های چوپانان و گالش‌ها شدیم. سپس از غار کالم‌مال بازدید نمودیم و بعد از صرف ناهار از مسیر روستای عالی‌کلا کارمان را به پایان رساندیم.

برای مشاهده‌ی سایر تصاویر به ادامه‌ی مطلب مراجعه کنید.

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۶ خرداد ۹۴ ، ۲۲:۲۵
دوستعلی علیخانی

چگونگی نام گذاری دهستان بنافت

روایت اول: بنافت در زبان پهلوی ساسانی بن آپت (bon apt) بود. بن یعنی بیخ، منشاء. آپت به معنی آباد و مزروع می باشد. در مجموع بن آپت یعنی جا و مکان آباد .

روایت دوم: بنافت از دو بخش ساخته شده است.

بخش نخست بُنه به معنی: اتراق گاه، آغل و محل پرورش دام است.

بخش دوم آن، آفت مخف کلمه آیفت است که در زبان اوستا به معنی سود، هدیه، احسان و بخشش است.

بنابراین بنافت یا بنه آیفت یعنی محل یا مکانی که برای دامپروری بخشیده شده است.

بر اساس تقسیمات کشوری بنافت نام یکی ازدهستان های بخش دودانگه شهرستان ساری می باشد که درقسمت شمالی رشته کوه البرز مرکزی ( دامنه شمالی خط الراس قله ی نرو خرو) درمنطقه کوهپایه ای واقع شده است به طوری که زمستان آن سرد و برف گیر و تابستان آن کوتاه و خنک می باشد. این دهستان دارای یازده پارچه آبادی به نام های دادوکلا، سودکلا، ولیک چال، ولیک بن، وزملا، درزیکلا، سنگده، میانا، پاجی، جورجاده و جیجاد می باشد.

دادکـلا، سودکـلا، پــاجی، میانــا

سـنگده، جورجاده، جیجاد، وزمــلا

ولیـک بـن و ولــیکچال، درزیـکلا

دهستون بـنافت هدانــه جــــلا

این دهستان ازمواهب الهی بی شماری برخوردار است. ازجمله این مواهب می توان به جنگل های سرسبز و درختان سر به فلک کشیده، رودها، چشمه سارهای دل انگیز، آبشارها، غارها، رشته کوه البرز که همانند دیو سینه سپهر کرده و مانع عبور ابرها شده تا باران رحمت الهی را در این دهستان داشته باشیم اشاره کرد .

رودها 

1- رودخانه تلار 

این رودخانه از دامنه های سرسبز ارتفاعات کیجا قلعه، زرجو و بندبن سرچشمه گرفته و پس از عبور از روستا های سنگده، درزیکلا، وزملا، ولیک بن و روستاهای شمالی شهر زیراب به شهر شیرگاه رسیده و در نهایت به رودخانه تالار می پیوندد. 

2- رود خانه اشک 

این رودخانه از ارتفاعات گوگلی سرچشمه گرفته و پس از عبور از روستاهای میانا، پاجی، خوش نشان و کرچا در پشت دریاچه سد سلیمان تنگه آرام می گیرد.

آبشارها  

1- آبشارخزه ای عروس و داماد واقع در قسمت شمالی روستای دادوکلا

2- آبشارهای کوچک مسیر رودخانه تلار

3- آبشار سنگ نو و بزپل در مسیر رودخانه اشک

غارها 

1- غارعروس و داماد  واقع در قسمت شمالی روستای دادوکلا

2- غار تنگه لی واقع در روستای ولیک بن، تاکنون کسی نتوانسته است به انتهای غار دسترسی  پیدا کند.

اماکن تفریحی وزیارتی

1- چشمه عروس و داماد 

این چشمه درکنار آبشار و غاری به همین نام و در میان انبوه ای ازدرختان تنومند که مجموعه ای بسیار زیبا را تشکیل داده اند در قسمت شمالی روستای دادوکلا واقع شده است.

2- امامزاده سید عسکری

این امامزاده در کناررودخانه تلار و درقسمت شمالی روستای ولیک بن واقع شده است . دارای امکانات اولیه جهت اتراق مسافران می باشد.  

3- چشمه تلارسر بند

تلارسر بند در قسمت جنوبی روستای سنگده درمیان درختان راش وممرز قرار  گرفته است .درکنار چشمه اقامتگاهی جهت رفاه حال مسافران وطبیعت دوستان ساخته شده است .متاسفانه این اقامتگاه با لطف و مرحمت مسافران عزیزدر حال تخریب می باشد.

4- منطقه سرسبز بندبن

این منطقه دارای چشمه های متعدد وانواع واقسام گیاهان دارویی بوده که چشم هر بیننده ای را مخصوصا دراوایل خرداد به خودش خیره می کند .

5- حاشیه رودخانه اشک

رودخانه اشک در روستاهای میانا و پاجی واقع شده است متاسفانه بخاطربی توجه ای عده ای ازمسافران و وجود معدن سرب و فلورین این مکان زیبایی وطراوت خودش را از دست داده است.

6- امامزاده ابراهیم

 این امامزاده در مسیر جاده میانا به سنگده ودر بین جاده پرپیچ وخم، مشرف به روستای میانا قرار گرفته است.

7- امامزاده اسماعیل

این امامزاده در مسیر جاده فریم به روستای جیجاد در کنار رودخانه و انبوه ای از درختان جنگلی قرار دارد. به دلیل کندن اطراف امامزاده توسط افراد سودجو این مکان حال و روز خوشی ندارد.

ارتفاعات دهستان بنافت

در قسمت جنوبی دهستان بنافت خط الراس خرو نرو واقع گردیده است. این خط الراس از منطقه خطیرکوه در سوادکوه آغاز و در منطقه فینسک در پشتکوه سمنان به پایان می رسد و یکی از زیباترین مناطق کوهستانی استان مازندران می باشد که به صورت یک دیوار صخره ای عظیم منطقه سرسبز مازندران را از منطقه خشک سمنان جدا می کند. قلل مهم این رشته کوه عبارتند از: زرجو،کیجا قلعه، نرو و خرو، سه گسپنگ و گوگلی که به طور متوسط هر کدام بالای 3000 متر ارتفاع دارند. در فصل تابستان کوهنوردان زیادی به این قلل صعود کرده تا چند صباحی را به دور از هیاهوی زندگی شهری به آرامش روحی و روانی رسیده و به خداوند رحمان و رحیم نزدیک تر شوند.

مراتع دهستان بنافت

1-       مرتع بند بن و زرجو واقع در قسمت شمالی قلل نرو و کیجاقلعه

2-       مرتع گلرد واقع در قسمت جنوبی قلل نرو و کیجا قلعه. ( این مرتع متاسفانه در طی سال های اخیر جزء استان سمنان شده است اما پروانه تعلیف آن به نام دامداران روستای دادوکلا می باشد و در حال حاضر از آن بهره برداری می کنند)

3-       مرتع اوپرت در قسمت جنوبی کوه گوگلی. ( این مراتع همانند مرتع گلرد در طی سال های اخیر وبه لطف وبخشش مسوولین استان مازندران جزء استان سمنان شده است اما پروانه تعلیف آن به نام دامداران روستاهای پاجی و میانا می باشد. در حال حاضر عده ای از دامداران پاجمیانا اقدام به ساخت خانه در این مکان کرده اند.)

شرکت چوب فریم

این شرکت در دهه 1340 در روستای سنگده بنا شده و دارای قسمت های متعددی بوده است.بسیاری از اهالی دهستان بنافت در این شرکت مشغول به کار بوده اند. اما متاسفانه در حال حاضر بسیاری از واحدها تعطیل شده اند. و تعداد معدودی مشغول به کار هستند.


در دهستان بنافت اماکن دیدنی زیادی وجود دارد اما بنده در این پست مکان هایی که قابل دسترسی و مهم بوده اند را اشاره نموده ام.


با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ خرداد ۹۴ ، ۱۱:۵۴
دوستعلی علیخانی