بنافت

آخرین مطالب

۸ مطلب در شهریور ۱۳۹۵ ثبت شده است

جهت نمایش تصویر در اندازه اصلی روی آن کلیک کنید.


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ شهریور ۹۵ ، ۱۳:۵۹
دوستعلی علیخانی

برای چاق شدن مفید است.

برای رفع قولنج کنجد را آسیاب کرده و با سرکه مخلوط کنید و به مقدار نصف وزن کنجد، مغز بادام پوست کنده را به آن اضافه کنید آنها را پودر کنید و هر روز به مقدار یک قاشق سوپخوری از آن بخورید.

کنجد گرفتگی صدا را از بین می‌برد.

برگ کنجد را اگر به سر بمالید باعث رشد و سیاهی موی سر می‌شود.

نرم کننده معده و روده‌هاست.

کنجد فشار خون را کاهش می‌دهد.

کنجد ضد رماتیسم است.

برای رفع ناراحتی کیسه صفرا مفید است.

دم کرده برگ کنجد اسهال خونی را برطرف می‌کند.

روغن کنجد برای رفع تنگی نفس و سرفه خشک و زخم ریه مفید است.

روغن کنجد سوزش ادرار را رفع می‌کند.

توجه : کنجد با همه خواصی که دارد برای معده ضعیف مناسب نیست زیرا به سختی هضم می شود.

اینگونه اشخاص باید آنرا با عسل و سرکه بخورند.

جهت نمایش تصویر در سایز اصلی روی آن کلیک کنید.
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ شهریور ۹۵ ، ۲۱:۱۲
دوستعلی علیخانی

جهت نمایش تصویر در سایز اصلی روی آن کلیک کنید.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ شهریور ۹۵ ، ۰۹:۳۸
دوستعلی علیخانی

جهت نمایش تصویر در اندازه اصلی روی آن کلیک کنید.

زمین سر کارکنه ببا و ننا  zamin sar kar kenne beba o nena

کار جم وشون کمر بیه دلا kar jem veshoune kamer bayye dela

یک عمر بتتنه نکردنه رحات yek omr batetene nakerdne rehat

تن مشت درد،بازم شکر کنه خدا tan mashte dard, bazem shokr kenne kheda

علیخانی ۹۵/۶/۱۷

ترجمه فارسی

بابا و مامان سر زمین کار می کنند

سختی کار کمر آنها را خم کرد

یک عمر کار کردند اما زندگی راحتی نداشتند

بدنی پر از درد دارند، اما باز هم شاکر خدا هستند 

تقدیم به پدران و مادران عزیزی که با توجه به کهولت سن، هنوز هم دست از کار و تلاش بر نمی دارند


۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ شهریور ۹۵ ، ۱۹:۱۲
دوستعلی علیخانی

جهت مشاهده تصویر در اندازه اصلی روی آن کلیک کنید.

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ شهریور ۹۵ ، ۱۰:۲۸
دوستعلی علیخانی


کوپا: به یک جا انباشته کردن ساقه های شالی، گندم و جو کوپا می گویند.

کوپ تلار: مکانی که بر روی آن کوپا قرار می گیرد تا ساقه های شالی یا گندم از دسترس حیوانات اهلی و وحشی در امان باشند. 

روش ساخت کوپ تلار:

در یک مکانی مسطح بوسیله ی کرواز (بیل نوک تیز) تعداد نه الی دوازده چاله به عمق چهل سانتیمتر می کندند سپس ستون های چوبی(دقاله) به قطر بیست الی بیست و پنج سانتیمتر و طول دو الی سه متر را به صورت عمودی  داخل چاله قرار می دادند و اطراف آن را با سنگریزه و گل خشک پرمی کردند و بوسیله ی دسته ی کرواز روی سنگریزه ضربه می زدند تا محکم شود.

 بعد تعداد ده الی دوازده عدد چوب به قطر پانزده سانتیمتر و طول سه الی چهار متری را به صورت افقی روی آن در فواصل معین ردیف می کردند و مقداری شاخه ی درخت روی آن پهن می کردند. سپس بوسیله یک چوب بلند  (کرسخ) دسته های شالی یا گندم را روی کوپ تلار پرتاب می کردند و شخصی که مهارت خاصی در زمینه چپدن کوپا داشت (کرچین) دسته ها را به صورت مدور یا چهارگوش روی کوپ تلار به صورت منظم می چید.طوری که خوشه ها به طرف داخل و ساقه ها به طرف بیرون بود. هر چه کوپا بالاتر می رفت قطر آن کمتر می شد.

 در آخر چند ردیف از دسته ها به صورت برعکس یعنی خوشه ها به طرف بیرون و ساقه ها به طرف داخل چیده می شد تا مانع نفوذ باران به داخل کوپا شود. در نهایت مقداری شاخه درخت روی آن پهن می می کردند و بوسیله شاخه های نازک درخت شل ( طناب) درست می کردند و شاخه های روی کوپا را محکم به هم می بستند تا باد و طوفان به آن آسیب نرساند.

                                جهت نمایش تصویر در اندازه واقعی روی آن کلیک کنید.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ شهریور ۹۵ ، ۱۳:۴۹
دوستعلی علیخانی


جهت نمایش تصویر در سایز اصلی روی آن کلیک کنید.


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ شهریور ۹۵ ، ۲۲:۴۸
دوستعلی علیخانی


مادربزرگ در زبان مازندرانی: گنا، گت مار، آق ننه، بوی، بهی، ننه 

چند وقت پیش در مسیر جاده ساری به دودانگه  پیرزنی قد خمیده، دستان لرزانش را به علامت سوار شدن اتومبیل بلند کرد.اتومبیل را متوقف کردم. به سختی درب اتومبیل راباز کرد.به محض اینکه روی صندلی نشست شروع کرد به دعا کردن.

پسر جان، اتا نون بهلی، صد تا بیری (یه دونه نون بزاری صد تا بگیری)

ایشالله ته چرخ همیشه بگرده(انشاالله چرخ زندگی ات بچرخه)

شه وچون پییری هاکنی (زنده بمونی و برای بچه هایت پدری کنی)

ازش پرسیدم ؛جان مار کجه خوانی بوری؟(کجا میخوای بری)

  پیرزن، چه چی گونی، گت تر گب بزن، سخت اشنا هستمه (چی میگی، بلندتر صحبت کن، صداها را خوب نمی شنوم)

با صدای بلند سوالم را تکرار کردم

پیرزن، خوامبه بورم ممدآباد.( می خوام برم محمدآباد)

 از حال و روزش پرسیدم . گفت: موقعی که بچه هام قد و نیم قد بودند، شوهرم از دنیا رفت. من موندم و بچه ها. خلاصه با چنگ و دندون بچه ها را بزرگ کردم و همگی را سر و سامون دادم. تا زمانی که درآمد و توانایی داشتم پیش همه عزیز بودم اما الان که به این روز افتادم همه از من دوری می کنند انگار نه انگار که مادری وجود دارد. و...

صحبت های پیرزن تمام شدنی نبود.اتومبیلم را متوقف کردم.

 پیرزن: برسیمی وچه؟ (رسیدیم بچه؟)

گفتم: آره

پیرزن :پسر جان خله بسروستمه، ته سر ره درد بیاردمه، مه ره ببخش.

(پسر جون خیلی صحبت کردم، سرت را درد آوردم،منو ببخش)

پیرزن با چشمی گریان درب اتومبیل را بست و ازمن خداحافظی کرد.

پیر زنا با اسری شه دیم بشسته

مه دل بوته مه دست دله بشته 

 (پیرزن با اشک چشمش، صورتش را شست و با حرفاش قلب منو کند و کف دستم گذاشت)

حرف های پیرزن خیلی فکرم را به خودش مشغول کرد. در خلوتم کلماتی را به یاد این مادر پیر در قالب شعر جفت و جور کردم. آن را تقدیم می کنم به مادربزرگ هایی که چشم به راه محبت فرزندان و نوه هایشان هستند.


مه دل خوانه هنیشم زار بنالم me del khane henishem zar benalem

شه درد و دل ره خداسته باهورم she dard o del re khedaste bahoorem

نه ماه هاکردمه اشکم گاردنی noh mah hakerdeme eshkem gardeni

شو ره صبح هاکردمه گهری پهلی shoo re sobh hakerdemeh gahri pahli

گرمی و سردی مه ره نیه حالی garmi o sardi me re naie hali

شو تا صب وشونه کردمه کناری shoo ta sobh veshoone kerdeme kenari

وچون تلی مسک مه تن بچسبی vachoon tali masek me tan bechasbi

در در بوردبوم همه کردنه موری dar dar boord boom hame kerdene moori

تیسایی و نخردی کار هاکردمه tisaee o nakherdi kar hakerdme

شه میوه ا وجود ره بار بیاردمه she mive e vejood re bar biardme

وچون جابجا سره بیه خالی vachoon ja be ja sereh baye khali

بعد از چن سال مه سراغ بمو پیری bad az chan sal me seragh bemoo piri

مه دست و لینگ دیگه قوت ندارنه me dast o ling dige ghovet nedarne

مه چش کم سو مه گوش دیگه نشنانه me chesh kam soo me goosh dig neshnane

دست بوردمه شه میوه ره بچینم dast baverdme she mive re bachiem

سره پیری به زخم ملهم بزنم sare piri be zakhm malhem bazenem

مه میوه ره مه دست جه قوش بزونه me mivh re me dast je ghoosh bazooneh

مه قلب ره با سخن کهو هاکردنه me ghalb re ba sokhen kahoo hakerdne

امه جده خارک مثال بزوئه ame jade khareke mesal bazooe

گالش پیر بیه گوگ په وه وونه galesh pir baye googe pe  ve voone

همه از این گالش بینه فراری hame az in galesh baine ferari

وشون پیش اسا هستمه زیادی veshoone pish esa hastme ziadi

اون عهد و زمونه ره او بورده oon ahdo o zamoone re ou baverde

ننا وشون پیش هسته بمرده nena veshoone pish haste bamerde

خره خواری همه درنه گلستون khere khari hame darne golestoon

ننا زیادیه بوره گورستون nena ziadie boore goorestoon

شه کلاه ره چرخ هادین انه پیری she kelah re charkh hadin ene piri

ایشاالله مه واری نوین لوتکی ishalla me vari navin looteki

دوستعلی علیخانی تابستان ۱۳۹۵

ترجمه فارسی شعر 

دلم می خواهد با گریه و زاری بنالم و درد دلم را برای خدا بگویم. نه ماه بچه هایم را داخل شکمم این طرف و آن طرف بردم و شب را کنار گهواره به صبح رساندم.  عشق به بچه ها موجب شده بود تا متوجه گرمای تابستان و سرمای زمستان نشوم و شب تا به صبح بچه ها را تر و خشک کنم. بچه ها مانند سریش به من چسبیده بودند. وقتی از خانه خارج می شدم برایم گریه می کردند. با گرسنگی و بدبختی کار کردم و میوه ی وجودم (بچه ها) را به بار نشاندم. وقتی بچه ها بزرگ شدند و ازدواج کردند، من تنها شدم. بعد از چند سال پیری به سراغم آمد.دست ها و پاهایم قوت ندارند و چشمانم خوب نمی بینند و گوشهایم خوب نمی شنوند.

 دستم را دراز کردم تا میوه هایی را که پرورش دادم بچینم و به زخم زندگی ام بزنم. ولی این اتفاق نیفتاد میوه های مرا مانند پرنده ی شکاری از دستم ربودند و با سخنان زشت قلبم را شکستند. بزرگان ما مثل خوبی زدند، وقتی که گالش پیر شد باید از گوساله ها مواظبت کند. اما با من مثل گالش هم رفتار نکردند و از من دوری می کنند و در نزد آنها همانند یک موجود اضافی هستم. 

آن عهد و زمانه دیگر به پایان رسید، در نزد آنان مانند یک مرده هستم. به سلامتی همگی زندگی خوب و خوشی دارند. اما مادر را موجودی اضافی و مزاحم در زندگی شان می دانند و می گویند جایش در قبرستان است.پیری در حد چرخاندن کلاه ی روی سرتان خیلی زود و سریع به سراغتان می آید. اما من از خدا می خواهم مانند من آواره نشوید. 

( بیت آخر اوج عشق به فرزند را می رسونه این مادر پیر با این همه مصیبت حتی یک کلمه نفرین نثار فرزندانش نکرد بلکه آنان را دعا کرد. یه ذره به خودمان بیاییم پیری شتری است که در خونه ی همه مون می خوابه )

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ شهریور ۹۵ ، ۱۸:۵۰
دوستعلی علیخانی