بنافت

آخرین مطالب

دستور پخت کچلیک / کدو سبز

لطفا روی عکس نوشته کلیک کن. 

فواید کدو سبز : 

ملین+ رفع یبوست و سوهاضمه+ پایین آورنده تب+ خون ساز+

سرشار از آنتی اکسیدان+ دارای کلسیم، فسفر، منیزیم و آهن+

 ادرار آور+ پیشگیری از سرطان ریه+ بر طرف کننده ورم پروستات


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ خرداد ۹۶ ، ۱۲:۱۲
دوستعلی علیخانی

این تا چه چییه؟

اَتّا مار صد وَچه، همه ی تِک ماتیک بَزه؟

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۰۷:۳۶
دوستعلی علیخانی


مازرونی مثل : آش بَخِردِپه ، تاس و کَچه فِراوونه.   


معنی فارسی: بعد از خوردن آش، کاسه و قاشق چوبی فراوان می شود.


مفهوم : زمانی که احتیاج به کاسه یا قاشق است، نمی توانی آنرا بدست بیاوری ولی بعد از پایان کار قاشق و کاسه فراوان یافت می شود.


برابر فارسی : نوشدارو بعد از مرگ سهراب 


 کاربرد مثل : این مثل زمانی به کار می رود که ابزار و وسایل در هنگام نیاز، نایاب اما پس از رفع نیاز فراوان باشد.


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۷:۰۲
دوستعلی علیخانی


قراری شغل مردان خانواده های فقیر در روزگار سیاه فقر و نداری

  مردان خانواده هایی که از خودشان زمینی برای کشت و زرع نداشتند و یا حرفه ای خاصی هم  بلد نبودند، به قرار می رفتند.گاهی هم  افراد خانواده پرجمعیت نون خورهای اضافی خودرا به قرار می فرستادند. 

بعضی از  خانواده ها از سر اجبار و فقر دختر یا پسر خود را به نوکری یا کلفتی به خانه ارباب یا پولدارها می فرستادند. 

بعضی از خانواده های فقیر فرزندان پسر خود را از زمان خردسالی به قرار می فرستادند. گالش ها از این بچه ها برای نگهداری گوساله هایشان استفاده می کردند. به کودکان خردسال در گاوبنه گوک پی  می گفتند.

 چند نوع  قراری مرسوم بود. که بد ترین نوع آن پوستمزدی قرار(کار کردن در قبال خورد و خوراک روزانه) بود. پوستمزدی قرار یعنی فرد در قبال همه کارهای که از صبح تا غروب انجام می داد تنها سه وعده غذای بخور و نمیر دریافت می کرد. در آن سالهای سیاه نداری تازه همین  هم غنیمت بود و ارباب ها با هزار منت جوانان خانواده های فقیر را برای پوست مزدی قبول می کردند. 

نوع دیگر قراری با اندکی دستمزد همراه بود. گاهی هم علاوه بر دریافت غذای بخور و نمیر و اندکی دستمزد، لباس کهنه های بچه های ارباب را هم دریافت می نمودند. 

قراری نوعی بردگی بود وشخص قراری در واقع برده به حساب می آمد لذا باید هرنوع رنج و زحمت و تحقیری را تحمل می کرد. گاهی اتفاق می افتاد که جوان قراری به خاطر سختکوشی و صداقتش دل ارباب را بدست می آورد و با زرنگی و چالاکی خود دختر ارباب را شیفته خود می ساخت و به این طریق داماد ارباب می شد. اما داماد قراری هیچ وقت قرب و منزلت فرزندان ارباب را نداشت. 

 آب آوردن، شکستن هیزم، دوشیدن گاو ها، گله بانی، چوپانی، کار در مزرعه در فصل کاشت و برداشت و حتی انجام کارهای خانه  از جمله وظایف یک فرد قراری بود.

 خوشبختانه قراری از نوع پوست مزدی امروزه بکلی منسوخ شده است ولی متاسفانه قراری با اندکی دستمزد گویی هنوز کم و بیش رایج است.

منبع: وبلاگ لفور

قراری و، قراری و، قراری

امه لامیزه بن نون بیغاری

دِ سال سربازی هم  ونه خرشی

قراری نَونه اَمجه کناری

شعر/ استاد محمدعلی کاظمی سنگدهی


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۴:۵۳
دوستعلی علیخانی


غزل وصیت نامه از استاد کیوس گوران

خشکِ چو بَیمه، مِره تَش بَزنین

سردِ روزه کِله ی کَش بزنین

لِش نِدارمه، اَتتا او وسسه مره 

چشمه نَیه ،زردوی لش بزنین

سدر و کافور مه سر و تن نمالین

چهارتا پر نعنا ره مه نعش بزنین 

وقت تابوته گیرننی دوش سر 

شابِ گت تر مثل آرش بزنین

 مِره زودتر دینگنین قبر دله 

بعد از اون شونگ سیاوش بزنین

اَتتا تِپ اَسری توقع نیه مه 

اما خنده ،وره غش غش بزنین

شِل و شلوار دکنین چکّه سِما 

چکه با خوندش مهوش بزنین 

مسه طام پلا ندین بمرد روز 

من نخوامه دونه آبکش بزنین

تل او دیه اگه چار تا لیوان

یاد عصمت خاله دلکش بزنین

اگر اِننی مه مزار بیستا بئین 

لَله واره اونجه چن کش بزنین 

لله دوّه نا که رمضون پر سِرو 

جای اون رمضون اَخوش، بزنین

پَش نداشته این کلای شاعری

تف به این کلای بی پَش بزنین


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ فروردين ۹۶ ، ۱۳:۴۸
دوستعلی علیخانی

روی تصویر کلیک کن تا واضح ببینی

جنگل پیمایی از مهدشت ساری تا شهرک فرهنگیان ساری واقع در جاده ساری/ قائم شهر 

جهت مشاهده تصاویر به کانال benaft11@ مراجعه کنید. 

با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ فروردين ۹۶ ، ۱۸:۴۵
دوستعلی علیخانی

دوبیتی های مازندرانی در وصف پدر 

ته قلب پِر از محبت هسته بِبا

ته چشمون پِر از رحمت هسته بِبا

ته گب و صحبت پِر هسته از امید

ته وجود پِر از نعمت هسته بِبا

دوستعلی علیخانی

اَتّاشو بَخِسم مِن خو بَوینم

جانِ پییر ره روبرو بَوینم

وِنه تن ره بی درد و تو بَوینم

وِنه سَره می ره سیو بَوینم 

   فرشته احمدی

ته اِشا اِش مِره وَسّه پی یِر جان

مه دِنیا ته کفِ دَسّه پی یِر جان

ته وِسّه چل چلا این دار و اون دار

خونِشّه سَر دِنه مَسّه پی یِر جان

هادی اکبری

بمرده روز انی مه یار وونی

پِیر مار و خواخر، برار وونی

مره دئی روزه جا انه خنده

اسا بمردمه ویشار وونی

حسن رجبی

گندم وجو، هیچوقت پلا نوونه                          

صدسبیل دار، جان بِبا نوونه

وِنه واری رَفِق پیدا نوونه  

بهارِ کَکّی، ته صدا نوونه

****

باهیرِم شِه پییِرِ،دوُشِ چُوقا

باهیرِم وِنِه دوُشِ، داز و هُوکا

صِوایی تا نِماشوُن، گوسفن هِمرا

وِنِه دوُش،دوُشتِرِه، سازُ، لَله وا 

****


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ فروردين ۹۶ ، ۲۲:۰۱
دوستعلی علیخانی

این تا چه چییه؟ 

باغ سَر، سبز هسته

بازار سِیو هسته

خِنه قرمز هسته

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ فروردين ۹۶ ، ۲۰:۲۰
دوستعلی علیخانی

جارو یا 'سازه' از گیاهی که در اصطلاح محلی ارزن گفته می شود بافته می شود و در برخی نقاط روستایی استان مازندران برای نیاز محلی کشت شده و پس از برداشت، خشک شده و با دست بافته می شود. 

جارودستی که مازنی ها به آن 'سازه' می گویند از دیرباز ابزاری برای نظافت و غبارروبی در منازلو مازندران بوده است. 

هنرمندان صنایع دستی با ظرافت زیاد و هنرمندانه ساقه های جارو را در کنار هم می چینند و در قسمت سکان دسته از انواع سیم های ظریف استفاده کرده و در قسمت تاج آن از نخ های پلاستیکی در رنگ های شاد و متنوع که نشات گرفته از روحیه با نشاط مردم این منطقه است، استفاده می کنند. 


با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۵ فروردين ۹۶ ، ۱۳:۴۴
دوستعلی علیخانی

دهه چهلی هستمه، خوامبه از خاطرات عیدی مشق شِمه وِسته بارم. اون ماقع معلّما اِماره اَتّا گَتِ عیدی دانه، اون هم اَتّا پِشته مشق بییه. 

روزای اَبِّل طبق معمول عیدی گردش بییه از درس و مشق هیچ خَوِری نَیّه، نو رَخت و نو کلوش کِردِمی و خَله هِم مُخبِر بیمی کثیف نَووشِن شیمی فَک و فامیلاها و همسایه های سِره، صاب خِنه اِما ره اَتّا کِل مِرغِنه دا یا اَمه جیف ره اَتّا کم پِستونه یا نُقل کِردِنه. اون ماقع الان واری سفره رنگین نَیّه. سفره سر معمولا کِچیله نون، چایی، دونه حلوا، پستونه، نُقل و بعضی های سفره سر هم انجیر خِشک و مَمیج هم دَیّه. 

مارون اِماره گوتنه وچه جان عیدی تِموم بَیّه، کتابِ لا ره نِخوانّی واز هاکِنین شه مشق ها ره بَنِویسین.

اَتی نویشتمی و ویشتر پِشت گوش دِم دامی مشغول کا(بازی) بیمی، اون ماقع اَمه کا، گِلی کا ، هف سنگ ، مال کا (یک قل دو قل)، تو(تاب) ، مرغنه جنگی و لوتّی کا بییه ( لوتّی کا: گسفن پوست و رِغون حلب جه دِسر کوتن درست کِردمی و دَمبِک زومی، اَضه سرنا زونه و اَضه هم  خوندستنه و سِما کِردنه ) خلاصه خَله خِش گِذشته. 

یک زمونی سرساب بیمی که چَن تا صفحه مشق ویشتر نَنِویشتِمی، دِ سه روز آخر تعطیلات، روز و شو وِسته هِنیشیم و مشق بَنِویسیم.

ماقع مشق بَنِویشتن اِما همسائه وچون، من و پرویز و قربون که همکلاس بیمی با هم رقابت کردمی اَتّا کم مشق بنویشت بیبوشیم هِئی ره وَنگ دامی فلانی ته کجه دَری اون تا گوته فلان جا، اَگه وِره دِمبال دیبوشیم سرعت ره ویشتر کِردمی. 

مه یاد نَشونه اَتّا سال معلم اَنده مشق خَله باته من و قربون دست آخر شو، لمپای پهلی چن کَش خو بوردِمی اَمه مارون اِماره راست کِردِنه و دیمِّ او زومی دواره مشغول بنویشتن بیمی. خلاصه خو اِماره حریف بَیّه و دفتر و کتاب سر خو بوردمی.  روز که وا هدا، اَمه مارون اِما ره صدا بزونه، وچه جان روز بَیّه بورین مدرسه، وقته راست بیمی متوجه بیمی اَتّا یا دِتا درس آخر ره نَرِسیمی بَنِویسیم.

خلاصه با ترس و لرز بوردمی مدرسه وری ماقعی که معلم باته مشق ره بهلین میز سر اَمه تَنِ خون بَسوته، معلم دِتا دفتر صد برگ مشق ره اَتّا دید بزو و جرت جرت پاره هاکرده. اون سال من و قربون همه جه ویشتر مشق بنویشتمی، خشبختانه چوی معلم اَمه نصیب نَیّه. 

علیخانی/ فروردین هزار و سیصد و نود و شش 

   


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ فروردين ۹۶ ، ۱۰:۰۵
دوستعلی علیخانی

مِشتِلِق هادِه بِرار  یُور جِه اِنِه سُوزِه سوار

چَکُو دَوِستِه کَچِب  تِرکو  بَزوئِه هَلی دار

خاش بِه حال روزِگار

وَرفِ لیم  ورفِ  پِه بِدا اُفتابِ بائوته سِلام

بَنوشِه بائوته بِرو خاش بِموئه  جانِ باهار

خاش بوئه مَقدِمِ یار

آسِمون ِ کَهو دیم اِستاره جه نُقره سِوآل

ماه تی تی اِستاره شُو اِستاوِیه دَشتِ کنار

چِشم رُشن جانِ بِرار

نِماشون سِرخِنه سو سِرخِ پیرَن اُفتابِ تَن

وَرف خِجالِت کَشِیه اُفتابِ جه  شییه شِوار

دِریا ره کارده هِدار

دار تُوکِن تَش  بَزوئِه  پار و پِرار  پیته لا

تَن دَکارده عَیدی لا ، سَر ره کَشه بَیته چِنار

دِلِ غَم بوردِه کِنار

گَرم واسو  بَیّه هِوا ،  بُته هلی دارِ قِوا

اِسپِه فَرش بَیّه تَنِک مَلِه پِه و بالا نِپار

دِلِ خاش بَیّه هِزار

شاعر: ام کلثوم عالیشاه

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ فروردين ۹۶ ، ۰۷:۵۲
دوستعلی علیخانی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ اسفند ۹۵ ، ۰۹:۳۹
دوستعلی علیخانی

تقدیم به اونایی که وشونِ جانِ مار شه بار و بندیلِ سفر ره بِرای همیشه دَوسته

کلیک تا واضح ببینی

با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ اسفند ۹۵ ، ۱۳:۰۱
دوستعلی علیخانی

جنگل پیمایی از روستای بالادزا ساری تا روستای شکتا 

روز پنج شنبه ۹۵/۱۲/۲۶

مسافت: ده کیلومتر

گروه کوهنوردی اورشمک بنافت

جهت مشاهده عکس ها به کانال benaft11@ مراجعه کنید.

با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ اسفند ۹۵ ، ۱۹:۳۵
دوستعلی علیخانی


حصیر بافی در برخی از روستاهای استان مازندران به ویژه در غرب استان رایج است. در مازندران از نوعی حصیر به نام « کوب » برای زیر انداز استفاده می شود. برای بافت « کوب» از گیاهان خودرو چون « گاله » و « واش » که در باتلاق ها و آب بندان ها می رویند بهره می برند. 

برای تهیه زنبیل و سبد نیز از همین گیاهان استفاده می شود. گاه تهیه این مصنوعات با به کارگیری چوب و نی یا نوعی علف به نام های « وران » و « سازیر » انجام می شود.

با کلیک روی لینک زیر به کانال تلگرامی بنافت بپیوندید

benaft11@

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ اسفند ۹۵ ، ۲۱:۳۴
دوستعلی علیخانی